เอ็นทรี่นี้ อัพจับฉ่ายหลายอย่าง

แต่ทุกอย่างล้วนเกี่ยวกับลอยกระทง : )

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

หลังจากที่ปั้นดินน้ำมันไร้สาระมาหลายเอ็นทรี่

เราก็ลองทำกระทงให้เข้ากับงานเทศกาลดูบ้าง!

 

 

 

 

 

 

ปั้นฐาน ใส่ใบตอง ทำดอกไม้ธูปเทียนแล้วก็ติดลงไป.. 

เราก็จะได้กระทงหน้าตาแบบนี้มาหนึ่งอัน

แล้วไหนๆเราก็มีกระทงแล้ว เราจะหาคนลอยกันต่อ

ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหน.. 

ออริจินอลคาแร็คเตอร์ คาโอรุคุง ลูกชายเจ้าของบล็อกเอง..

รู้จักกันแล้วใช่ไหมคะ? อะไรนะ ยังไม่รู้จักเหรอ..

งั้นเอาเป็นว่าไปรู้จักกันเลยก็แล้วกัน!

 

 

 

ชื่อ: อัตสึโมริ คาโอรุ

อายุ: 16

ชอบ: ช็อคโกแลต, ขนมหวาน

 

ไม่ชอบ:  นม

 

คำพูดติดปาก: "ผมเป็นผู้หญิงนะ.."

เด็กผู้หญิงที่มีลักษณะภายนอกเหมือนผู้ชาย

ชอบพูดแทนตัวเองว่าผมและลงท้ายหางเสียงด้วยคำว่าครับ..

เนื่องจากถูกเลี้ยงดูให้เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆ

 

 

 

อันนี้ ต้นฉบับก่อนจะเป็นดินน้ำมัน

คาโอรุคุงเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ..

 

แนะนำตัวเสร็จแล้ว ไปดูคาโอรุคุงลอยกระทงโลด!





สาธุ ขอให้สามจังหวัดชายแดนสงบเร็วๆด้วยเต๊อะ..

(ขอแทนเจ้าของบล็อก เพราะเจ้าตัวดัีนไปขอใ้ห้เอ็นท์ติดไว้แล้ว)

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


วันลอยกระทงที่ผ่านมา เรานึกว่าจะไม่ได้ไปไหนซะอีก

แต่สุดท้ายเราก็สามารถออกไปเที่ยวได้ เฮ้!

 

ในงาน..

เพื่อนๆเราหลายคน(ทั้งร่วมห้องและต่างห้อง)นั่งขายของกันอย่างขมักเขม้น

(ไม่รู้ว่าขายเองหรืออาจารย์สั่ง แต่ดูท่าทางน่าสนุก ฮ่า)

เดินผ่านร้านไหน พี่แกเีรียกให้เข้าร้านตลอด..

เงินหดไปเพราะของกิน เอิ๊ก .

ถึงจะอยู่รอดูผลนางนพมาศไม่ได้ แต่ก็สนุกมากค่ะ

สนุกจนแต่งเรื่องสั้นออกมาได้ตั้งเรื่องนึง~ง!

ชื่อตัวละครและเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องสมมุติ กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน..

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

เรื่องสั้นวันลอยกระทง . (ยูรินะจ้ะ)

มุมมองของฉัน

ฉันหยุดยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนที่มาเที่ยวกันในค่ำคืนนี้ ดวงตาสีดำมองไปรอบๆเพื่อหาร่างของผู้เป็นเพื่อน ก็นัดกันไว้แถวนี้นี่นา แถมยังเลยเวลานัดไปแล้วด้วย หายไปไหนของเขานะ.. ฉันนึกในใจ พลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมา หน้าปัดของมันแสดงเวลาสิบแปดนาฬิกาสามสิบหกนาที

"ทางนี้ ตาล!" น้ำเสียงร่าเริงของใครคนหนึ่งดังขึ้นทำให้ฉันหันไปมอง

เปล่า.. นั่นไม่ใช่ชื่อของฉันหรอกะคะ เพียงแต่มันเป็นชื่อของใครบางคนที่ฉันรู้จัก ชื่อของรุ่นน้องคนสนิทที่ฉันตกหลุมรักมาเกือบสองปี เคยมีคนบอกเอาไว้ว่า ความรักไม่มีพรมแดน เพราะฉนั้นแล้วคงไม่แปลกอะไรหากคนที่ฉันแอบรักจะเป็นผู้หญิงเหมือนกัน..

อาจจะเป็นคนอื่นก็ได้ ชื่อนี้ไม่ได้มีคนเดียวในโลกสักหน่อย.. ตอนแรกฉันคิดแบบนั้น แต่ก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจเพราะตาลที่ว่านั่นบังเอิญเป็นเธอคนนั้นของฉันเข้าพอดี..

เธอโบกมือด้วยท่าทีน่ารักก่อนจะวิ่งเข้าไปหาอีกฝ่าย วินาทีนั้นสายตาของพวกเราทั้งสองหันมาประสานกันพอดี หัวใจของฉันเหมือนหยุดเต้น ร่างกายรู้สึกร้อนผ่าวแม้อากาศจะกำลังเย็นสบาย เธอผงะไปเล็กน้อยก่อนจะหันไปคุยกับผู้เป็นเพื่อนกลุ่มใหญ่ รู้สึกใจหายอยู่เล็กๆที่เจอปฏิกิริยาตอบกลับแบบนั้น ทั้งๆที่ปกติเธอก็ยิ้มให้ฉันนี่นา..

นึกว่าจะไม่ได้เจอกันซะอีก...

จะชวนเธอไปเที่ยวด้วยกันดีไหม?

มันจะดูน่าเกลียดไปหรือเปล่านะ?

หลายคำถามที่ปรากฏขึ้นมาภายในสมอง ฉันหันกลับไปมองเธออีกครั้ง ก่อนจะทำท่าก้าวเท้าเดินเข้าไปหาแต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะไม่กล้า จะทำยังไงดี? ถามกับตัวเองก่อนจะเดินถอยกลับไปตั้งหลัก 

เป็นเวลากว่าสิบนาทีที่ฉันแอบมองเธอยืนคุยกับเพื่อนๆอยู่ที่เดิม พยายามหน่อยสิ.. พึมพำออกมาเบาๆเพื่อให้กำลังใจตัวเอง ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดเพื่อรวบรวมความกล้า แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะทำอะไรต่อ เพื่อนตัวดีที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ก็เอามือมาตบไหล่ฉันแรงๆจนฉันสะดุ้ง

"ขอโทษที่มาช้า! พอดีฉันยังทำงานบ้านไม่เสร็จน่ะ!"

เธอเอ่ยขอโทษด้วยใบหน้าที่เปียกชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อ เจ้าตัวเอ่ยปากชวนให้ฉันเข้าไปเดินในงาน ฉันทำท่าลังเลเล็กน้อย ดวงตาเหลือบมองร่างของตาลอีกครั้ง ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ หันมาพยักหน้า แล้วก้าวเท้าเดินตามร่างของอีกฝ่ายไป

และวันนี้ก็เป็นอีกวัน ที่ฉันปล่อยให้โอกาสหลุดมือ..

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

มุมมองของเธอ

ฉันเห็นร่างของเธอกำลังยืนอยู่ตรงนั้น..

การมาเจอกันโดยที่ไม่ได้ตั้งตัวแบบนี้ ทำให้ฉันเผลอทำเรื่องเสียมารยาทใส่เธอคนนั้น ควรจะส่งยิ้มให้สิไม่ใช่หลบตาแบบนี้! ฉันนึกต่อว่าตัวเองในใจขณะที่กำลังฟังพวกเพื่อนๆคุยเรื่องนักร้องที่ตนเองชื่นชอบอย่างออกรส

เธอคนนั้นเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนของฉันเอง เราค่อนข้างสนิทกันพอสมควร และนั่นก็ทำให้ความรู้สึกลึกซึ้งบางอย่างก่อตัวขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

ฉันพยายามบอกพวกเพื่อนๆว่าอย่าเพิ่งรีบไปไหน ดวงตาเหลือบมองร่างของเธอเป็นระยะๆ แอบสงสัยว่าเธอกำลังรอใครอยู่? แฟนหรือเปล่า? คงไม่ใช่หรอกเพราะวันก่อนเธอบอกฉันเองนี่นาว่ายังไม่มีแฟน.. คิดในแง่ดีอาจจะมากับเพื่อนก็ได้นะ เธอน่ะติดเพื่อนจะตาย..

อยากให้เธอมาชวนฉันไปเที่ยวด้วยกันจัง..

คิดแบบนั้นมันจะมากเกินไปหรือเปล่านะ?

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ เธอก็ยังคงยืนรออยู่ที่เดิม.. ฉันก็เหมือนกัน หรือฉันควรจะเป็นฝ่ายเข้าไปชวนเธอดี? ถามกับตัวเองก่อนจะรวบรวมความกล้าจะเดินเข้าไปหา.. แต่ตอนนั้นเองที่เพื่อนของเธอเดินเข้ามาพอดี ทั้งสองคุยอะไรกันอยู่สักพักก่อนจะพากันเดินออกจากบริเวณนั้น

และวันนี้ก็เป็นอีกวัน ที่ฉันปล่อยให้โอกาสหลุดมือ..

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

อัพเสร็จแล้ว เจอกันเอ็นทรี่หน้าเช่นเดิมค่ะ!

ปล. ห้องสมุดปิด(อาจารย์ไปขนของ เพราะน้ำท่วมบ้าน..) ฝนตก

ไม่มีห้องอยู่ มันไร้ที่อยู่ได้ใจ

นั่งแอบที่ระเบียงก็โดนฝนสาด... สาดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!